Logo nieuwsbladaltena.nl


In de rubriek On-kruid vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.
In de rubriek On-kruid vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs. (Foto: Jules Faber)

On-kruid: Jacobskruiskruid

Wie kent hem niet, deze omstreden plant, die tot de meest bekende en meest voorkomende giftige onkruiden behoort.

Door Jules Faber

De Latijnse naam voor het kruid is Senecio vulgaris, sencio betekent grijsaard. Een naam die de plant te danken heeft aan het feit dat de kleine gele bloemen snel zijn uitgebloeid en er dan grijs vruchtpluis wordt gevormd.

De toename van Jakobskruiskruid in Nederland heeft waarschijnlijk te maken met een toename van het aantal geschikte groeiplaatsen door grootschalige aanleg van infrastructuur, bebouwing en het terug geven van landbouwgrond aan de natuur. Daarnaast is Jakobskruiskruid ingezaaid in wegbermen.

De meeste dieren eten geen Jacobskruiskruid. De planten worden slechts in tijden van voedselschaarste mondjesmaat gegeten. Paarden herkennen Jakobskruiskruid in gedroogde vorm echter niet als giftig. Een Kruiskruid-vergiftiging kan dus optreden als deze in het hooi terecht is gekomen en kan dan blijvende schade toebrengen aan de lever.

Als Jakobskruiskruid zich eenmaal gevestigd heeft, is het lastig om de plant te bestrijden. Zorg voor dichte graszode, dat verkleint de vestigingskans.

Het onkruid vormt het hoofdvoedsel voor de zebrarups, de larve van de sint-jakobsvlinder. De rupsen van deze vlinder zijn aangepast aan het eten van Jakobskruiskruid en niet gevoelig voor vergiftiging door pyrrolizidine-alkaloïden. Voor de mens is hij giftig, afblijven dus, ook al staan er in oude boeken achterhaalde recepten.

Meer berichten




Shopbox