Logo nieuwsbladaltena.nl


In Politieverhalen lees je iedere maand een nieuw verhaal van Henk Poelakker. Zijn vader was werkzaam bij de Rijkspolitie in Twente en het Land van Heusden en Altena.
In Politieverhalen lees je iedere maand een nieuw verhaal van Henk Poelakker. Zijn vader was werkzaam bij de Rijkspolitie in Twente en het Land van Heusden en Altena.

Politieverhalen: Potvolblommen, het geluid komt van voren...

Henk Poelakker, woonachtig in Meeuwen, vond na het overlijden van zijn vader (in leven actief bij de Rijkspolitie in Twente en het Land van Heusden en Altena) kopieën van processen-verbaal uit lang vervlogen tijden. De inhoud werd een inspiratiebron om verhalen te schrijven.

Asielzoeker
Waarschijnlijk bestonden de woorden asielzoeker, arbeidsmigrant en economische vluchteling in de jaren '50 nog niet. Toch kreeg Bromsnor ermee te maken. De burgemeester verzoekt om inlichtingen omtrent ene Istvan die in Boedapest werd geboren. Hij trouwde direct na WOll met Maria en wil nu, vijf jaar later, Nederlander worden. In het proces-verbaal spreekt Bromsnor over het formele woord neutralisatie. Wie anno 2018 landgenoot wil worden, moet een heel traject afleggen inclusief een Inburgeringscursus, een Verklaring Omtrent het Gedrag en laten zien dat je de taal enigszins machtig bent. Het lijkt erop dat het in die tijd wat sneller ging. Bromsnor moet praten met zijn vrouw, de bank, de woningbouwvereniging, maatschappelijk werk, enzovoorts. Een maand later stuurt Brom één A4-tje naar zijn opdrachtgever en schrijft: 'Volgens de door mij ingewonnen inlichtingen is niet te verwachten dat Istvan (politieke) handelingen zal plegen die in strijd zijn met de Nederlandse belangen. De verwachting is dat hij zich, net als in de voorbije jaren, als een goed Nederlander zal blijven gedragen.'

Geen vergunning
Een schril contrast: voor de eigenaar van een hondenkennel heeft Bromsnor maar liefst drie kantjes getypt. Over deze meneer bestaan diverse klachten. Zijn twaalf honden, waarvan er meerdere opgeleid zijn tot zogeheten kettinghond, zouden in erbarmelijke omstandigheden leven. Brom neemt de zaak heel serieus, meet de hokken tot op de centimeter op, ziet dat de dieren er onverzorgd uitzien en constateert ratten en muizen in en om de kennel. De eigenaar krijgt twee kansen om zijn zaakjes op orde te krijgen maar verprutst deze finaal. Bij de twee volgende bezoeken ziet Bromsnor totaal geen verbetering en hij doet een voorstel aan de rechter: ontneem deze meneer zijn vergunning.

Vrijage
Het is een zwoele zomeravond in 1951, Bromsnor heeft avonddienst. Op zijn dienstfiets laat hij het rustige dorp achter zich en rijdt de natuur in. In het bos is het heerlijk koel en als hij langs de bosrand met zicht op het grasland van boer Bouwmeester fietst, stopt hij bij de onlangs omgezaagde berken. Op één van de stammen, een meter of tien vanaf het weiland, nestelt hij zich neder. In de verte hoort hij een merel zingen. Opeens hoort hij gegiechel en kijkt rond. Niets te zien. Opnieuw gelach. Potvolblommen, het geluid komt van voren. Een meter of dertig in het hoge gras beweegt wat en wordt een hoge gil doorsneden door een bariton. Ook Bromsnor was eens 16 en gunt de jeugd het plezier. Maar….. de plicht roept want het kostelijke grasland wordt lelijk vertrapt en bovendien is het gespeelde spel verboden in de openbare ruimte. Bromsnor twijfelt. Het weiland inlopen en zelf het gras beschadigen? Hij staat op, haalt zijn fluit tevoorschijn en blaast een oorverdovend signaal. Twee koppies met rode wangen komen uit het hooiland naar boven om vervolgens weer snel onder te duiken. Enkele seconden later ziet Brom de jongeman onhandig zijn broek dichtriemen. Nogmaals laat hij zijn fluitsignaal horen en wenkt het jonge stel. Bedremmeld, schuldbewust en angstig stappen ze over het prikkeldraad het bospad op. "Zo", zegt Bromsnor. "Zo, zo", en neemt het paartje op van teen tot kruin. "Dat ziet er niet best uit voor jullie." Inwendig moet hij lachen, maar van buiten is hij de strenge veldwachter. "Ik zal jullie matsen. Een bekeuring voor het zich bevinden op andermans grondgebied. Naam en adres?" Niet veel later slaat Brom zijn rechterbeen weer over het zadel om fluitend zijn dienst te vervolgen. Nog een uurtje. Wat een heerlijke avond.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox