Mieke en Herman van den Heuvel: “We hebben nu een 100 procent kaasboerderij. Van de melk van 300 koeien maken we met een heel team allemaal kaas.”
Mieke en Herman van den Heuvel: “We hebben nu een 100 procent kaasboerderij. Van de melk van 300 koeien maken we met een heel team allemaal kaas.” (Foto: Ronald Veuger)

'Zomaar wat op de bank zitten was er thuis niet bij'

Er zullen weinigen zijn die er niet eens kaas gehaald hebben gehaald. En zo niet, dan zijn ze toch op z'n minst wel eens de Kaasboerderij De Lange Hoeve in Genderen voorbijgereden.

door Ronald Veuger

Genderen - ­Eind jaren zeventig begint een boerenzoon uit Giessen-Oudekerk in de Alblasserwaard op de Middelbare Landbouw School in Gorinchem. Misschien om de vaart erin te houden nodigt hij zijn klasgenoten al in het eerste jaar uit voor een excursie naar het bedrijf van zijn ouders waar hij later als vierde generatie ongetwijfeld zal gaan boeren. De excursie duurt voor een van de klasgenoten te kort om 'alles' op de boerderij te kunnen overzien maar later zou dat bezoek een riant vervolg krijgen. Die ene klasgenoot is Herman van den Heuvel uit Genderen en zijn 'alles' is boerendochter Mieke, de zus van Hermans klasgenoot. Mieke: "Net als de boeren hier, kwam ook bij ons in de jaren zeventig de ruilverkaveling om de hoek kijken. Wij moesten verder de polder in met het bedrijf dat mijn overgrootvader was begonnen. Ik heb het nog meegemaakt dat we met vier generaties onder één dak sliepen."

Herman was net zes toen hij ook in het kader van de ruilverkaveling met zijn ouders verhuisde van de boerderij aan (toen) de Provincialeweg (nu Hoofdstraat) naar een nieuwe boerderij aan de nieuwe Provincialeweg. Herman: "Maar ik bleef in het begin toch graag teruggaan naar de omgeving van m'n ouderlijke boerderij om bijvoorbeeld even te buurten bij warme bakker Brouwers die bij ons even verderop z'n bakkerij had. En als ik daar koekjes mocht inpakken of een paar flessen slagroom mocht halen in de Kerkstraat voelde ik me een hele piet. Net als vele generaties voor mij zou ik boer worden. En dat bracht me net als meerdere regiogenoten naar de landbouwschool in Gorinchem. In het derde jaar ging ik stage lopen en de ouders van Mieke hadden een stageplek aangeboden. Ik was daar eerder al eens op excursie geweest maar tijdens m'n stage heb ik Mieke leren kennen."

Steuntje
Mieke: "Ja, toen ging het snel. M'n vader had me al eerder gevraagd: "Je komt later toch wel op de boerderij werken hè?" Maar ik wilde graag op kantoor gaan werken. Daar is het maar kort van gekomen. Achteraf ook maar goed eigenlijk, want Herman en ik hebben het boeren toch in de genen zitten en als je beiden van huis uit hebt meegekregen je schouders ergens onder te zetten, lukt veel. Zomaar wat op de bank zitten was er thuis niet bij."

Op de kaasmakerij hangt de naam 'Op hoop van zegen'. Die is er door Hermans ouders opgezet (zie de krant van 8 februari jl). Herman: "Die naam heeft ook voor Mieke en mij een diepe betekenis hoor. Want zonder Zijn zegen hadden we nu niet bereikt wat we bereikt hebben." Niet zomaar wat op de bank zitten was daarbij natuurlijk een aardig steuntje in de rug.

Meer berichten




Shopbox