Logo nieuwsbladaltena.nl


Indianen gebruikte de wortels en de bessen van de mahoniastruik als remedie tegen huidontstekingen.
Indianen gebruikte de wortels en de bessen van de mahoniastruik als remedie tegen huidontstekingen.

On-kruid: Mahoniastruik

door Jules Faber

Het is je vast al opgevallen: de gele bloemen in de (openbare) tuinen en dat in de januari. Wie is daar verantwoordelijk voor? De Mahoniastruik.

In de 19e eeuw werd deze langbloeiende mahoniestruik naar ons land gehaald en door zijn exclusiviteit was het een echte rijkeluisplant. In de 20e eeuw begon men de struik in grote hoeveelheden te kweken en werd hij een stuk goedkoper.

Het is een wintergroene bloeiende struik, die redelijk winterhard is en eind december vind je heerlijk geurende bloemen aan de plant. Het blad lijkt op dat van hulst. Het is stekelig, dik en groen van kleur. De struik wordt vrij groot, en breder dan hoog (twee meter), het blad is scherp getand en vrij lang tot wel 60 cm. De bladeren hebben in de herfst mooie herfstkleuren, dat gaat van bruin naar rood. De struik staat graag op een plek in halfschaduw of zon, zorg verder voor een beschutte plek tegen koude wind. Het is een imposante plant die in niet-bloeiende toestand een rustgevende, dofgrijze indruk maakt.

De struik is niet veeleisend en dat is dan ook de reden dat men ze vaak in gemeentelijke en openbare tuinen ziet. De trossen bloemen verspreiden een sterke geur die op afstand al goed te ruiken is. Behalve gele bloemen, die veel insecten aantrekken, krijgt de struik ook nog opvallende donkerblauwe bessen, die vogels graag lusten.

Het vruchtvlees van de bessen is eetbaar, maar wordt afgeraden omdat de pitjes niet eetbaar zijn. Dus zeef de bessen en gebruik alleen het licht zure sap en het vruchtvlees. Volksgeneeskunde: de indianen gebruikte de wortels en de bessen (zonder pit) om er een papje van te maken als remedie tegen huidontstekingen.

Reageer als eerste
Meer berichten